#996699Kolejny dzień powoli chyli się ku końcowi. Kolejny dzień za mną, za Nami. Poznaję Cię, uczę się Ciebie. Jest mi z tym tak cudownie mimo, że zdarzają nam się drobne starcia, ale to jest przecież normalne, czyż nie? Nie ma miłości bez mini zazdrości i małej kłótni od czasu do czasu. Wszystko jest słuszne, o ile ma swoje uzasadnienie, a nie ma na celu tylko i wyłącznie ranienie uczuć innej osoby. Przecież nie o to chodzi. Pojawiłeś się tak nagle...tak niespodziewanie...ale...
"nie wahałam się ani minuty
byś imię miał
byś po prostu się stał"
Zawładnąłeś mną, moim sercem, moim umysłem, mną całą. Kocham Cię do szaleństwa. Kocham Cię tak, aż skończy się niebo, a ono przecież nie kończy się podobno nigdy. Może to naiwne, może wiele osób uzna to za dziecinne, ale ja tak właśnie Cię kocham. Jesteś blisko, najbliżej...w moim sercu...i to jest najważniejsze.
Odrzuciłam wszystko co złe, odrzuciłam wszystko to, co działo się kiedyś. Nie twierdzę, że to nie ma wpływu na to jaką jestem teraz kobietą, ale wiem, że z Tobą wszystkie sprawy znajdą swoje rozwiązanie. Wiem, że razem to wszystko ułożymy...
*************************************
I jak nie wierzyć w cuda? Jak nie być cierpliwym? Jak nie prosić i jak nie czekać? Czekałam, prosiłam...trwałam w niepewność ale też ciągle wierzyłam. I...udało się! Zjawił się On. Mój. Tylko mój. Jest we mnie spokój jakiego potrzebowałam od bardzo dawna. Jest we mnie pewność i znowu jest we mnie radość życia. Mam siłę by walczyć...walczyć z tymi, którzy źle życzę, walczyć z chorobą...walczyć ze słabościami. Moje nastawienie zmieniło się...wierzę, że teraz już wszystko będzie dobrze.
*************************************
Matura coraz bliżej. A im bliżej tym mnie coraz bardziej nie chce się uczyć...eh.
**************************************
Dziękuję, że jesteś, Skarbie. #996699